Siatkówka nie zna wieku – Old Boy Stary Sącz na międzynarodowym turnieju w Bośni i Hercegowinie

W dniach 7–8 lutego 2026 r. w Bośni i Hercegowinie odbył się międzynarodowy Turniej Piłki Siatkowej Weteranów w kategorii 50+. Do rywalizacji zgłosiło się dziewięć zespołów z różnych części Europy – obok gospodarzy wystąpiły drużyny m.in. z Chorwacji, Hiszpanii, Słowenii oraz Polski. Nasz kraj, a zarazem Małopolskę i Stary Sącz, reprezentowała drużyna Old Boy Stary Sącz, będąc jedyną polską ekipą biorącą udział w zawodach.

Turniej rozegrano systemem grupowym – dziewięć zespołów podzielono na trzy grupy po trzy drużyny. Sądecki zespół trafił do grupy z gospodarzami, Napredakiem Odżak, oraz reprezentacją Słowenii, z którą – jak wspominają zawodnicy – mieli już wcześniej „rachunki do wyrównania”.

Pierwsze spotkanie zakończyło się porażką z gospodarzami, jednak w drugim meczu Old Boy Stary Sącz zrewanżował się Słoweńcom, odnosząc zwycięstwo i zajmując drugie miejsce w grupie. Wynik ten pozwolił kontynuować zmagania w fazie turniejowej, w której walczono o miejsca 5–6. Ostatecznie sądeczanie uplasowali się na 6. miejscu wśród dziewięciu drużyn.

Jak podkreślają zawodnicy, rezultat należy uznać za bardzo przyzwoity, zwłaszcza że – z wyjątkiem reprezentacji Słowenii – byli średnio o ponad 20 lat starsi od swoich rywali.

Udział w turnieju przyniósł jednak nie tylko sportową satysfakcję. Drużyna wróciła do Polski z pamiątkami i wyróżnieniami. Otrzymała dyplom uczestnictwa oraz okazały album prezentujący 50-letni dorobek zespołu Napredak Odżak – uczestnika tegorocznej edycji Ligi Mistrzów. Szczególne wyróżnienie przypadło kapitanowi i kierownikowi drużyny, Janowi Burdzie, który z rąk Minister Sportu Bośni i Hercegowiny, pani Any Anrić, odebrał statuetkę dla najstarszego zawodnika turnieju.

Wydarzenie było na tyle prestiżowe, że relacja z zawodów pojawiła się w ogólnokrajowej telewizji Bośni i Hercegowiny. Jednak – jak podkreślają uczestnicy – najcenniejsze okazały się nawiązane międzynarodowe znajomości i sportowa atmosfera.

Ten wyjazd po raz kolejny udowodnił, że sport nie ma metryki, a prawdziwa pasja trwa całe życie. Pasja nigdy się nie kończy.