SPACEROWNIK: Podmajerz

Podmajerz

Ulica Bandurskiego prowadzi nas pod XVII-wieczne fortyfikacje klasztoru. U stóp białej, cylindrycznej baszty z wysokim murem rozciąga się dzielnica Podmajerz. Nazwa wywodzi się z języka niemieckiego (meierhof – folwark). Do 1782 r. istniało tutaj klasztorne gospodarstwo. Pozostałością są zabudowania dawnego młyna przerobione na dom mieszkalny (ul. Bandurskiego 8).
Po zaborze majątku zakonnego władze austriackie osiedlały w tej okolicy kolonistów niemieckich. Aż do końca II wojny światowej funkcjonowała tutaj samodzielna gmina Podmajerz, zwana też z niemiecka Neüdorfel. Pod adresem Bandurskiego 22 zachował się typowy dom osadników z Niemiec. Murowany budynek, inaczej niż większość sąsiednich gospodarstw, stoi bokiem do jezdni. Na podwórko prowadzi brama w murze. „AD 1826” – inskrypcja na fasadzie podaje datę budowy.